De Staatsliedenbuurt kwam in dezelfde tijd tot stand als de Spaarndammerbuurt. Op een aantal blokken na, die door woningbouwverenigingen werden gebouwd, werd er vooral revolutiebouw gepleegd.

In de jaren '60 begon de overloop van vele Amsterdammers naar de nieuwe wijken met betere woningen in Amsterdam-West en overloopgemeenten als Purmerend. Minder draagkrachtigen kwamen in de wijk wonen, en ouderen met hooguit een klein pensioentje bleven. Mede hierdoor nam de verkrotting in hoog tempo toe. Stadsvernieuwing werd noodzaak. Er volgden jaren met grote aanloopproblemen, waarin de grootschalig denkende gemeente en de bewoners lijnrecht tegenover elkaar stonden. De Staatsliedenbuurt werd in de jaren ’80 een groot krakersbolwerk, waarin het bevoegde gezag zich nauwelijks staande kon houden.

Uiteindelijk kwamen de partijen tot elkaar en konden nieuwbouw en renovatie in betrekkelijke harmonie tot stand komen.Vanaf het midden van de jaren ’80 werd de buurt in hoog tempo opgeknapt met af en toe spectaculaire architectuur zoals De Meander van architect Rob Krier.

Foto: Van Beuningenplein, Staatsliedenbuurt