Het werd in 1650 gebouwd op het terrein van het vroegere Karthuizerklooster. De opdracht tot bouw kwam van de Huiszittenmeesters, vooraanstaande kooplieden die ‘huiszittende armen’ (mensen die thuis wonen en dus niet bijvoorbeeld dakloos zijn) ondersteunden met turf, levensmiddelen en soms huisvesting. Het nieuwe complex werd gebouwd omdat een aantal andere woningen, in het bezit van de Huiszittenmeesters, moest worden gesloopt. Het waren niet alleen ‘huyszittende weduwen’ die hier kwamen wonen, want ook ‘huyszittende oude vrijsters’ vonden er onderdak. De eigenaar van het hofje is de gemeente die een aantal instellingen de woonruimtes aan jongeren laat verhuren.

De huizen van het hofje aan de straatzijde zijn te herkennen aan de witte drooglatten die zich aan de voorgevel bevinden. Op de gevel boven de ingang van het hofje staan de namen van de eerste regenten.

Het hofje maakt een ruime indruk door de twee bleekvelden en de grote binnenplaats, die twee stenen pompen met hun dierenkoppen bezit. Binnen het hofje zien we boven de toegangspoort het Amsterdamse koggeschip, het grootste handelsvoertuig in de middeleeuwen. Het koggeschip was vroeger het stadswapen van Amsterdam. Aan de overkant het wapen van Amsterdam